Weblog

  • Een film die iedereen zou moeten zien

    donderdag, 15 januari, 2015

    Gisteren heb ik de film ‘Siddarth ’ (2013) voor de 2e keer gezien in de bioscoop. Dat is zo’n  film waarvan ik vind dat iedereen die móet zien. Ik ben natuurlijk India-gek en ben voor 100% geïnteresseerd in alles wat met India te maken heeft. Maar deze film vertelt op een prachtige manier een klein, ontroerend verhaal van grote betekenis.

     

    Siddarth

     

     

    De film speelt zich af in New Delhi en gaat over een arme man die zijn geld verdient op straat met het repareren van ritsen. De film begint vrolijk, met het  uitzwaaien van zijn zoon van 12 jaar, die in een fabriek gaat werken om wat geld te verdienen. Ze zijn blij want het extra geld kunnen ze goed gebruiken. Ze verwachten hem terug met Diwali. Maar dan wordt het Diwali, en hij komt niet terug. De man gaat vervolgens op zoek naar zijn zoon, bij de fabriek, op straat in Delhi, en  uiteindelijk in de onderwereld  van Mumbai. Langzaamaan dringt het tot hem door dat zijn zoon niet meer zal terugkomen.

     

    Ook deze 2e keer stroomde de tranen over mijn wangen toen het licht aanging. De wanhoop van de man is verschrikkelijk goed in beeld gebracht door de hoofdrolspeler Rajesh Tailang, maar op een ingetogen manier. De film is beslist niet melodramatisch of theatraal. Het laat een levensecht en waarheidsgetrouw beeld van India zien. Waarschijnlijk zijn heel veel moderne, middenklasse-Indiers niet blij met deze film want het legt pijnlijk bloot wat er zoal mis is in de Indiase samenleving.

     

    Siddarth

     

    De ritsenmaker doet alles wat in zijn vermogen ligt om zijn zoon te vinden, maar zijn mogelijkheden zijn beperkt: hij heeft geen geld, hij is ongeletterd en de politie loopt niet hard voor hem. Als hij aangifte gaat doen zegt de agent:  “when will you people ever learn. First you send him out to work and when something goes wrong you come crying about it”. Met andere woorden: eigen schuld, dikke bult! Langzaamaan wordt duidelijk dat de jongen is meegenomen door kinderhandelaren, voor dwangarbeid, prostitutie of orgaandonatie. Een verschrikkelijke gedachte,  maar helaas dagelijkse realiteit in India. Er verdwijnen elk uur 11 kinderen in India. Alleen al in Delhi verdwijnen er dagelijks 18 kinderen spoorloos. Zie: http://www.indianet.nl/140924.html

     

    Vrouw en man eten een sinaasappel in India 

    Natuurlijk heeft de agent in de film gelijk als ze zegt: “your boy should be in school!”. Daar zijn we het allemaal over eens. Kinderarbeid is verschrikkelijk en ontneemt kinderen het recht op onderwijs.  Maar in India is het helaas zo dat er heel erg veel arme mensen zijn die de eindjes niet aan elkaar kunnen knopen. Ik ben ervan overtuigd dat alle ouders het beste voor hun kind willen en ze doen er alles aan om ervoor te zorgen dat hun kinderen het beter krijgen dat zijzelf. Maar soms breekt nood wetten, en wint het korte termijn denken (brood op de plank) het  van het lange termijn denken (een opleiding en daarmee kans op een betere toekomst).

     

    De enige manier om kinderarbeid uit te bannen is armoedebestrijding. In Europa werd er begin vorige eeuw ook nog volop door kinderen gewerkt en gingen lang niet alle kinderen naar school. In India is kinderarbeid ook niet toegestaan maar zolang er nog teveel mensen zijn die niet of nauwelijks te eten hebben, is het verbod op kinderarbeid onmogelijk te handhaven. Als de ouders voldoende geld kunnen verdienen om hun gezin te onderhouden dan sturen ze hun kinderen echt wel naar school. Een betere verdeling van arm en rijk en stimulering van eerlijke handel zijn daarom noodzakelijk. Een bestraffend vingertje vanuit het Westen lost kinderarbeid echt niet op. Geen woorden maar daden! Wij in Nederland moeten een eerlijke prijs betalen voor de producten die in arme landen worden geproduceerd en alleen kopen bij eerlijke handelaren!

     

    Heel veel riskja's in India

     

    En daarom vind ik dat iedereen de film ‘Siddarth’ zou moeten zien. Allereerst omdat deze film weer eens duidelijk maakt dat het zo oneerlijk is verdeeld in de wereld, en dat wij als consument invloed hebben op het welzijn van mensen aan de andere kant van de wereld. Maar vooral ook omdat het een prachtig verhaal is, bijzonder mooi in beeld gebracht en een goed beeld geeft van de huidige Indiase maatschappij. Siddarth is niet voor niets genomineerd voor Golden Globe als beste niet-Engelstalige film!